Friday, June 25, 2010

வரிச் சலுகைக்காக 15 நிபந்தனைகளை விதித்துள்ளது.

மனித உரிமைகள் விகராத்தில் இலங்கை ஐரோப்பிய ஒன்றிய விதிமுறைகளை பின்பற்ற வேண்டும் எனக்கூறி இலங்கைக்கான ஏற்றுமதி வரிச்சலுகைளை இடைநிறுத்தி வைத்துள்ள ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அச்சலுகையினை 6 மாத காலங்களுக்கு நீடிப்பதாயின் தனது நிபந்தனைகளை ஏற்கவேண்டும் என 15 நிபந்தனைகளை விதித்துள்ளது. ஆவ் நிபந்தனைகள் வருமாறு.

1. சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கைக்கு ஊறுபாடாக அமையும் இலங்கையின் செயற்பாடுகள் குறைக்கப்பட வேண்டும்;

2. இலங்கைச் சமுதாயத்தில் இருக்கின்ற சகல அரசியல் கட்சிகள், இன, மதக் குழுக்கள் மற்றும் சிறுபான்மையினங்களின் நலன்களைப் போதுமான அளவில் பிரதிபலிக்கக் கூடியதாக அரசியலமைப்புப் பேரவையை நிறுவி அதனூடாக அரசியலமைப்புக்கான 17 ஆவது திருத்தத்தின் முக்கிய நோக்கம் நிறைவேறுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அதாவது முக்கிய அரச பதவிகளுக்குச் சுதந்திரமானதும் பக்கச்சார்பற்றதுமான நியமனங்கள் இடம்பெறுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்;

3. 2005 அவசரகால ஒழுங்கு விதிகளில் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள எஞ்சிய பகுதிகளையும் இரத்துச் செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக, விசாரணையின்றித் தடுத்து வைத்தல், நடமாடும் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் போன்றவை தொடர்பிலான ஒழுங்கு விதிகளை இல்லாமற் செய்ய வேண்டும். 2006 அவசரகால ஒழுங்கு விதிகளையும் இரத்துச் செய்யவேண்டும்.

4. சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பிலான சர்வதேச உடன்படிக்கை மற்றும் சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐக்கிய நாடுகள் சாசனம் ஆகியவற்றுக்கு ஒத்திசைவான குறிப்பிட்ட சில ஏற்பாடுகளை, அதாவது ஆயுதங்களை வைத்திருத்தல் போன்றவை தொடர்பிலான ஏற்பாடுகளைத் தொடர்ந்தும் நடைமுறையில் வைத்திருக்க வேண்டுமென்று இலங்கை அரசாங்கம் கருதினால் அந்த ஏற்பாடுகள் குற்றவியல் கோவைக்கு மாற்றப்பட வேண்டும்;

5. சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கைக்கு ஒத்திசைவாக அமையாத (குறிப்பாக 9, 10, 11, 14, 15, 16 மற்றும் 26 பிரிவுகள்) பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் பகுதிகள் இரத்துச் செய்யப்பட வேண்டும். அல்லது அந்த உடன்படிக்கைக்கு ஒத்திசைவான முறையில் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தில் திருத்தங்களைக் கொண்டு வரவேண்டும்;

6. பொதுப் பாதுகாப்பு ஒழுங்கு விதிகளின் கீழ் வருகின்ற 8 ஆம் பிரிவில் உள்ள உடமை கைப்பற்றல் மற்றும் விடுபாட்டு உரிமை தொடர்பிலான ஏற்பாடுகளை இரத்துச் செய்ய வேண்டும் அல்லது சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பிலான சர்வதேச உடன்படிக்கைக்கு இசைவான முறையில் அதில் திருத்தங்களைக் கொண்டு வரவேண்டும்;

7. சந்தேக நபர் ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து உடனடியாகச் சட்டத்தரணி ஒருவரைப் பார்ப்பதற்கான உரிமையை வழங்குவதற்கு வகைசெய்யும் உத்தேச திருத்தங்களை நிறைவேற்றவேண்டும்;

8. சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பிலான சர்வதேச உடன்படிக்கை சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐக்கிய நாடுகள் சாசனம் ஆகியவற்றின் கீழ் உள்ள ஏற்பாடுகளின் பிரகாரம் தனிநபர்களை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் குழுவுக்கு முறைப்பாடு செய்ய அனுமதிப்பதற்கு அவசியமான சட்ட ரீதியான ஏற்பாடுகளைச் செய்யவேண்டும்;

9. தனிப்பட்டவர்கள் பாதிக்கப்பட்ட விவகாரங்களில் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் குழு தெரிவித்திருக்கக் கூடிய அபிப்பிராயங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்ய வேண்டும்;

10. இலங்கைக்கு விஜயம் செய்வதற்கு வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கும் ஐ.நா. விசேட அறிக்கையாளர்களுக்கு (ஆட்கள், காணாமல் போதல் தொடர்பான ஐ.நா.செயற்குழு, சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐ.நா.விசேட அறிக்கையாளர், கருத்துவெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரம் தொடர்பான ஐ.நா. விசேட அறிக்கையாளர், நீதிபதிகள் மற்றும் சட்டத்தரணிகளின் சுதந்திரம் தொடர்பான ஐ.நா.விசேட அறிக்கையாளர்) அமைப்பை விடுக்க வேண்டும்.

11. பலவந்தமான சூழ்நிலைகளில் காணாமல் போனோர் தொடர்பான ஐ.நா.செயற்குழு முன்னிலையில் உள்ள தனிப்பட்டவர்களின் விசாரணைகள் தொடர்பில் பதில் தரவேண்டும்.
2008 விசாரணை ஆணைக்குழுவின் இறுதி அறிக்கையை முழுமையாகப் பிரசுரம் செய்ய வேண்டும்.

12. அவசரகால ஒழுங்குவிதிகளின் கீழ் தடுத்துவைக்கப்பட்டிருப்பவர்களினதும் தற்போது தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் முன்னாள் போராளிகளினதும் பெயர்ப்பட்டியலை அவர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் பார்வையிடக்கூடியதாக பிரசுரம் செய்ய வேண்டும்; அவசரகால ஒழுங்குவிதிகளின் கீழ் தடுத்துவைக்கப்பட்டிருப்பவர்களை விடுதலை செய்வதன் மூலம் அல்லது அவர்களை நீதிவிசாரணைக்கு உட்படுத்துவதன் மூலமாக தடுப்புக்காவலை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கு தீர்க்கமான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்;

13. ஆட்கள் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் சகல இடங்களுக்கும் சர்வதேச செஞ்சிலுவைச்சங்கக் குழு போன்ற சுயாதீனமான மனிதாபிமான நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் சென்று நிலைவரத்தை கண்காணிக்கக் கூடியதாக வாய்ப்பு ஏற்படுத்திக்கொடுக்க வேண்டும்.

14. தேசிய மனித உரிமைகள் செயல்திட்டமொன்று பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டு நடைமுறைப்படுத்தப்படவேண்டும்.

15. ஊடகவியலாளர்கள் எந்தவிதமான தொந்தரவும் இன்றி தங்களது கடமைகளைச் செய்யக்கூடிய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

மேற்படி நிபந்தனைகள் தொடர்பாக இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சு பதிலளித்துதள்ளது. அதன் பதிலில் கடந்த 17.06.2010 அன்று தங்களால் விடுக்கப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளை கருத்திற் கொண்டுள்ளதாகவும் அவை தொடர்பாக கடந்த புதன்கிழமை 23.06.2010 அன்று அமைச்சரவை கூடியபோது பேசப்பட்டதாகவும் தெரிவித்துள்ளதுடன். தங்கள் நிபந்தனைகள் பல நடைமுறையில் உள்ளது என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

பதிலின் முழுவடிவம்.

Response from Ministry of External Affairs

STATEMENT CONCERNING THE EUROPEAN COMMISSION LETTER OF 17th JUNE TO THE MINISTER OF EXTERNAL AFFAIRS


The Government of Sri Lanka received a letter dated 17th June 2010 from the European Commission (EC) stating that the GSP+ preferences could be extended for a limited additional period, subject to a clear commitment by Sri Lanka to fulfill all of 15 conditions spelt out in a list attached to the Commission letter. The letter and its list were considered by the Cabinet of Ministers at their meeting on Wednesday, 23rd June. It is the view of the Government that the position taken up by the Commission, involves the imposition of a series of conditions, the cumulative effect of which is clearly inconsistent with Sri Lanka’s sovereignty.

The Government wishes to emphasize that it has, for its part, always acted on this issue in the best interest of the country, as well as of the longstanding partnership between Sri Lanka and Europe. When in October 2008 the European Commission decided to launch its “investigation”, Sri Lanka was facing the unprecedented turbulence of a severe terrorist onslaught. Given this situation it was inopportune for Sri Lanka to participate in such a process. The Government also pointed out that, despite the severe constraints being then encountered, there were nevertheless several other ongoing processes of engagement both between Sri Lanka and the European institutions and with the UN system, which could be drawn upon to clear up any matters of doubt. Moreover, the propriety of the “investigation” due to its per se discriminatory nature, was difficult to perceive.

However, with the “investigation” coming to a conclusion and the EC asking for comments on its report of October 2009, the Government provided a comprehensive response. Thereafter, on 15th February 2010, the EC announced its decision to withdraw the GSP+ trade benefits from Sri Lanka, with the decision taking place six months later with effect from 15th August 2010. In the Press Release conveying this decision, the Directorate General for Trade of the European Commission stated : “The EU remains open to a full dialogue with the Government of Sri Lanka, above all to encourage it to take the necessary steps towards an effective implementation of GSP+ relevant Human Rights Conventions”. The Press Release went on to add : “Once sufficient progress has been made, the Commission will propose to EU Member States that the decision taken today be reversed and GSP+ benefits restored”.

The Government of Sri Lanka immediately responded to the offer of dialogue by reaffirming that “Sri Lanka will therefore continue her engagement with the EU in the upcoming six months”. The Government also added that, for the engagement to be purposeful, “the setting of unattainable targets and the shifting of goal posts” should be avoided.

The Government followed up by on its pledge of engagement by sending delegations which included the Hon. Attorney-General, the Secretary of the Ministry of Finance and Planning, the Secretary of the Justice Ministry and the Secretary of the External Affairs Ministry, for two rounds of talks in Brussels in March and in May this year. The Sri Lanka delegation pointed out that the end of the extraordinary situation of terror faced by Sri Lanka for almost three decades, has enabled the authorities to scale down and roll back the laws and regulations specifically enacted to deal with the contingencies of that period. In the discussion in May, the delegation illustrated the actions being taken by the Government towards this end by pointing out the very significant scaling down by Parliament on 6th May 2010 of the Emergency Regulations and of the establishment of the Commission on Lessons Learnt and Reconciliation.

The other such examples were the rapid and sustainable reintegration of the internally displaced back to their places of livelihood, the successful and conclusive end to the issue of child soldiers recruited by the LTTE and the counseling and vocational guidance given to former LTTE cadres who had surrendered,
, with releases already of approximately 3,600.

The delegation also responded comprehensively to a host of issues raised with regard to the Code of Criminal Procedure Act, the Evidence Ordinance, the Prevention of Terrorism Act, the Public Security Ordinance, the Judicature Act, the independence of the judiciary and of legal practitioners and the proposed National Human Rights Action Plan. The delegation called upon the European Union (EU) and its Member States to give appropriate consideration to the manifold challenges pertaining to the development process faced by Sri Lanka and invited the EU to extend its partnership, in keeping with the longstanding tradition of friendly ties.

The letter of 17th June from the European Commission states : “We positively acknowledge the steps which the Government of Sri Lanka has taken to address the concerns raised in the European Commission report of 19th October 2009”. Notwithstanding this acknowledgement the conditions attached to the letter dated 17th June and addressed to the External Affairs Minister of Sri Lanka jointly by the High Representative, Vice President of the European Commission and by the Member of the European Commission, are so unacceptably intrusive as to require the public to be appraised of their implications of acceptance of these conditions. Accordingly, the full list is annexed.

It would be observed that condition number two relates to the 17th Amendment to the Constitution. The wording is such as to leave no discretion for the Government or the people of Sri Lanka, to decide on this issue of vital national importance. In fact, one possible result of such a mechanism might be the perpetuation of the fragmentation that terrorism sought to inflict, through encouraging mindsets based on perceived ethnic, religious and political divergences, instead of the more positive approach of all perceiving themselves as equal members of a wider Sri Lanka family. In any event, the Commission’s demands with regard to the 17th Amendment clearly represent an unacceptable intervention in the internal affairs of this country.

The third condition would, inter alia, result in those LTTE cadres who are now undergoing counselling and vocational training, having to be abruptly released without the necessary logistical support. This inevitably would have the impact of eliminating the opportunity for them to acquire civilian skills, whilst creating a conducive climate for those wanting to rekindle the embers of separatist terror.

The Prevention of Terrorism Act, which is referred to in item 4 of the list, was adopted on the basis of existent provisions already in force in several democratic nations, including those of Western Europe. It is observed that similar provisions adopted by certain developed nations, are far more stringent. Sri Lanka, too, might need to contemplate measures of a similar import, having regard to endeavours such as the formation of the so called “Provisional Transnational Government of Tamil Eelam”. Decisions relating to the need for vigilance in this regard are matters for the elected Government of Sri Lanka, and not for any external agency.

The request for repeal of Sections 8 and 9 of the Public Security Ordinance as per item 5, stems from a fundamental misunderstanding of the intent of the two sections. The provision of immunity for acts commissioned in good faith stems from an universally accepted dictum of governance, namely that acts are presumed to have been correctly performed. There is in no way any scope for mala fide acts being shielded through these sections. We cannot endorse the Commission’s demand for attribution of liability to public officers, who are constrained to act in good faith to protect life and limb in extremely challenging situations.

The conditions listed as items 7 and 8 would require an Act of Parliament to override a considered decision of the Supreme Court, which has proceeded to pronounce that the domestic laws and mechanisms have more than adequately provided for the protection and safeguarding of fundamental rights in keeping with national law and treaty obligations. In our view, it is hardly for the Commission to demand the reversal of a decision by the highest Court of Sri Lanka.

The matters referred to in item 12 are now superfluous given that the LTTE cadres in protective custody have been permitted access to their family members and to legal services. The majority of them have or will be released upon the completion of the counselling and rehabilitation programme, while a much smaller group, having regard to the gravity of their involvement, would be subjected to criminal proceedings. This process is well underway. In any event, whether all persons held under Emergency Regulations should be immediately released or not, is a matter which should be decided upon by the Government of Sri Lanka, and not by an external agency.

Item 13 of the list, which refers to a role for the International Committee of the Red Cross (ICRC) is under consideration. It has to be noted that the conditions under which the ICRC first began operations in Sri Lanka in 1989 have now ceased to exist, with the termination of the conflict situation in May 2009.

The reference in item 14 to the National Human Rights Action Plan is a matter upon which, as mentioned above, the EC has been fully briefed wherein the Government of Sri Lanka is keenly pursuing the initiative.

It must be appreciated that international law as well as the practice of multilaterism are based on the sovereign equality of nations, which principle Sri Lanka holds sacrosanct. It is therefore constitutionally imperative for the Government to leave no room for an usurpation of sovereignty. The possible expectation of the restoration of the GSP+, cannot be an exception to this cardinal principle. In taking this decision, the Government is conscious that there are some opposed, both to the economic recovery of Sri Lanka from the conflict as well as to the further strengthening of national amity. These extremist elements are bound to claim the decision to stop the GSP+ with effect from 15th August 2010, as an endorsement of their cause. The gist of the Government’s considered view is that the conditions imposed by the European Commission, under the guise of what is essentially a trade agreement, amount to an intervention, the range and depth of which inevitably erodes in every significant respects, the authority of the Government of Sri Lanka to decide upon, and to deal with, a variety of sensitive domestic issues which have a vital bearing on the wellbeing of our nation.

Sri Lanka appreciates the benefits that were received for a certain period while the GSP+ concession was in operation. At the same time, as His Excellency the President of Sri Lanka observed in his Address to the Nation on the 18th of June 2010, “We are not ready to accept aid under conditions that will betray the freedom of our land and people”. The Government is confident that the people of Sri Lanka who faced the challenge of terrorism, will also face and overcome equally successfully the challenges of ensuring economic progress and development. The Government will remain steadfast in prudently pursuing the path of restoring normalcy and of achieving rapid economic development, parallel to the progressive elimination of the threats of de-stabilization.


Ministry of External Affairs
Colombo

24 June 2010


No comments:

Post a Comment